Phnom Penh, ons hart verloren
Het klinkt misschien raar, maar aankomen in Phnom Penh voelt voor ons als of we weer thuiskomen. Alhowel we hier nog maar een paar dagen zijn geweest, voelt deze stad goed. Het is niet een bijzonder mooie stad en het heeft eigenlijk weinig bezienswaardigheden, maar de sfeer die er heerst en de mensen bevallen ons wel.
We hebben met André afgesproken dat we, wanneer we terug zijn met Anneke gaan praten. Zij is vrijwilligerscoördinator voor Colt. Zij kan ons advies geven over waar een weeshuis als KDFO behoefte aan zou hebben. Dus zitten we vrijdagmiddag alweer aan tafel met haar en nog twee vrijwilligsters uit Nederland. Dunja en Esther zijn net aangekomen en gaan de komende maand een computerklas opzetten voor Colt.