Beleef de Wereld

Daar zitten we dan met z’n tienen, in een laadbak van een pick-up. Onze taxi naar het beste Thaise restaurant in Dahab. Naast de pizza’s en de sandwiches die je in elk restaurant bijna kunt krijgen, is de internationale keuken hier ook vertegenwoordigd. Chinees, Indiaas, maar het lekkerst is toch de Thai. Hier serveren ze de heerlijkste Thaise gerechten vanuit een klein open keukentje waar slechts één Thaise mevrouw het eten bereid.

De  taxi’s hier zijn een verhaal apart. Je krijgt bijna het idee dat elke auto die hier rondrijdt een taxi is. Waar je ook heenloopt er zijn altijd wel een paar auto’s die stoppen met de vraag of je een taxi nodig hebt. Vaak zijn het pick-ups waar je gewoon achter in de laadbak meerijdt. Ik vind het heerlijk, de bijzondere rijstijl van de Egyptenaren, het contante getoeter en de wind in mijn haren. (meer…)

De tijd vliegt voorbij. Inmiddels zit ik alweer vier weken in Dahab, dat is precies de helft van de tijd die ik hier zal zijn. Ik maak lange dagen en ik geniet met volle teugen.

Gisteren zijn we per kameel naar Ras Abu Galum geweest met een groep van 15 Engelsen. Een geweldige tocht die ik zeker nog eens hoop te maken de komende weken. Zeven uur ’s ochtends zijn we in taxi’s vertrokken naar de plek waar de kamelen klaar stonden. Na een anderhalf uur durende kamelentocht met aan je linkerhand te bergen van de Sinaiwoestijn en aan je rechterhand de golf van Aqaba, kom je aan op een strand waar alleen wat bedoeinenhutten staan. Auto’s kunnen er niet komen vanuit Dahab.
(meer…)

De desktop van mijn computer vertelt me dat het in Groningen regenachtig en 6 graden is. Het wil nog niet echt lukken met de lente en het spijt me niks dat ik deze periode heb uitgezocht om in een warmer oord te vertoeven (ik hoop voor jullie dat het snel beter wordt).
De afgelopen dagen waait er een koude wind over Dahab, die er voor zorgt dat het ook hier geen “korte-broeken-weer” is. Maar wat voor mij belangrijk is, is de zon. Was mijn energie in Nederland aan het opraken door het gebrek aan zonlicht, hier laad ik weer helemaal op.

Dagindeling
Mijn dag begint hier rond half zeven. Meestal ben ik dan al wakker geweest van de buurgeiten die “grazen” van de plastic flessen die in hun weiland (lees: zandtuin) zijn gegooid. Ik neem dan alle tijd om rustig te douchen en te ontbijten (ze hebben hier heerlijke aardbeien die erg goed smaken door de yoghurt ). Rond half negen ga ik naar de duikschool, daar krijgen we te horen wat de plannen voor de dag zijn. De duikactiviteiten kunnen bestaan uit het gidsen van duiken, introductieduiken, duikcursussen of het doen van oefeningen voor mijn eigen cursus. Afhankelijk van wat we doen ben ik tussen drie en zes uur klaar. Soms besluit ik om het dorp te eten, maar vaker kook ik mijn eigen maaltijd. ’s Avonds ben ik aan het leren, op het internet te vinden, iets aan het drinken in het dorp of aan het eten met mededuikers. (meer…)

En nu eindelijk vanuit Egypte! Na een korte nacht en een lange reis donderdag, ben ik goed aangekomen in mijn nieuwe thuis. Het appartement voldoet helemaal aan de verwachting en is bovendien maar twee minuten lopen van de duikschool. Ik  zit ik hier zowaar aan de keukentafel op mijn eigen vertrouwde laptop een berichtje te tikken. Internet maakt de wereld een stuk kleiner. (meer…)

Dahab. Ongeveer 3000 km van mijn woonplaats Groningen, aan de golf van Aqaba in Egypte.
Niet ver van het strand staat een appartement dat ik mijn thuis ga noemen de komende twee maanden. De ideale uitvalsbasis voor een opleiding tot Rescue Diver en Divemaster. Met als doel … ach, eigenlijk gewoon omdat het me geweldig lijkt!

Precies vijf jaar geleden, toen mijn ouders 25 jaar getrouwd waren (1 maart 2004), kwam ik voor het eerst in Egypte. We zaten toen in Sharm el Sheikh, in de zuidelijke punt van de Sinaï. Hier heb ik mijn eerste duikbrevet gehaald; het  Open Water brevet. Wat een geweldig avontuur! Samen met mijn broer Klaas, die zijn duikbrevet al had,  één van mijn eerste duiken gemaakt. (meer…)