Siem Reap, missie geslaagd (?)
In hoeverre zijn ontmoetingen en gebeurtenissen voorbestemd? Dat is een vraag die we ons deze reis al een aantal keren hebben gesteld. Is het niet dat we op de dag dat we in Phnom Penh aankomen een mailtje van mijn moeder krijgen met daarop een link naar de website van de organisatie Colt in Cambodja. “Of we daar aan willen denken, wanneer we in Phnom Penh zijn”. Helaas doet de link het niet, maar dat maakt niet uit, we hebben inmiddels al contact gelegd met een Australische dame en ook via Peter van der Poel hebben we een afspraak geregeld om te gaan kijken bij een weeshuis. Eén van de honderden projecten alleen al in Phnom Penh. Wanneer we de volgende dat met André rondkijken en we op de muur de naam Colt zijn staan, stellen we ons deze vraag.
En opnieuw stellen we ons deze vraag wanneer we ad hoc, in zomaar een tuktuk worden geplaatst door de jongen die ons afhaalt van de boot bij Siem Reap. De jongen die de tuktuk bestuurd, Som Naeng (wat geluk betekent in het Khmer) is één van de 6000 tuktuk- en taxibestuurders in Siem Reap en hij woont in een guesthouse van een Nederlander. Wanneer we daar de volgende dag toevallig rondrijden, zien we het bord van Local Adventure Travel, het reisbureau van Menno en André. Oh ja, Som Naeng kent André en Menno wel. Leuke lui. Ze komen regelmatig naar Siem Reap om hun vestiging hier te bezoeken. Toeval dat we juist bij Som Naeng in de tuktuk stappen?