Een tijd van komen …
Mijn klarinet heeft na de repetitie van woensdagavond twee maanden “time-off” gekregen. Een tijdelijke break, gelukkig.
Definitief was gisteren mijn laatste werkdag. En dat is best raar, om werk en collega’s achter te laten. Met in beide fietstassen een bos bloemen ben ik gistermiddag heel kalmpjes genietend naar huis gefietst. Vanavond drinken we met de collega’s nog een afscheidsborrel en dat is dan de afsluiting van een leerzame periode.
En zo langzamerhand verschuift dan de aandacht naar het vertrek. De koffer inpakken, reisbescheiden verzamelen en de ademautomaten ophalen na een servicebeurt.
Ik reis donderdag samen met José van SeaMore-Travel. Bij haar hebben we onze vakanties naar Dahab altijd naar tevredenheid geboekt. Nu kwam het toevallig zo uit dat we gelijktijdig die kant op gaan. Ivar brengt ons donderdag in alle vroegte naar Dusseldorf waar om 8:05 uur onze vlucht vertrekt. Naar verwachting komen we dan om 14:55 uur lokale tijd in Egypte aan (het is daar één uur later dan in Nederland). Vanaf het vliegveld is het nog ongeveer een uurtje rijden naar Dahab.
